طرف خداوند عنايت مىشود ، همچنان كه در اين آيه آمده است : « سَنُلْقى فى قُلُوبِ الَّذينَ كَفَرُواالرُّعْبَ » « 1 » ما ترس را در دل كافران مى اندازيم . پيامبر گرامى ( ص ) فرمود : « نُصِرْتُ بالرُّعْبِ مَسيرَةَ شَهْرٍ » « 2 » با رعب به پيروزى دست يافتم ، به اندازهء مسير يك ماه . رهْظ رهْظ در لغت به عددى گفته مىشود كه از سه ( و به قولى هفت ) تا ده باشد . جمع آن نيز ارهظ و اراهظ و ارهاظ و اراهيظ است . « 3 » اين كلمه بدون نقطه يعنى « رهط » نيز آمده است و دراين صورت اگر مضاف باشد ، به معنى قوم و قبيله است ، رهط الرجل يعنى قوم و قبيله و نزديكان آن مرد . اگر مضاف نباشد ، به معنى دسته‌اى كه بيشتر از ده تا چهل نفرند ، خواهد بود ، و مترادف العتره نيز مىباشد . « 4 » قرآن كريم در اين زمينه مىفرمايد : « وَ كانَ فى الْمَدينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ فى اْلَارْضِ وَ لايصْلِحُونَ » « 5 » و در شهر و ديار لوط ، نه قبيله بودند كه در روى زمين به سركشى و طغيان پرداخته و هيچ‌كارى را اصلاح نمىكردند . زَحْف زحف در لغت به اين معانى آمده است : نزديك شدن تدريجىبه چيزى ( آهسته آهسته )

--> ( 1 ) - آل عمران ( 3 ) ، آيهء 151 . ( 2 ) - مجمع البيان ، ج 2 ، ص 519 . ( 3 ) - فرهنگ جديد عربى - فارسى . ( 4 ) - ينابيع الفقهيه ، كتاب الجهاد ، ص 300 ( قواميس الجهاد ) . ( 5 ) - نمل ( 27 ) ، آيهء 48 ، ترجمه از سيد جمال الدين استرآبادى .